۱۷ مرداد، فقط یک روز در تقویم نیست.
روزیست برای ادای احترام به کسانی که واژهها را نه برای بازی، بلکه برای بیدار کردن وجدان جامعه به کار میبرند.
۱۷ مرداد روز مردان و زنانی جانی بر کف از جنس قلم های آماده برای روایت حقیقت و ایستادگی است.
برای من، خبرنگار فقط یک شغل نیست؛
یک تعهد بیانتهاست به آگاهی، به مردم، به حقیقت و راوی بدون مرز بودن.
هر بار که نام “خبرنگار” را میشنوم، یاد تمام آنهایی میافتم که با یک خودکار، یک دفترچه و دلی های پر از دغدغه، به دل میدان جنگ ،مشکلات و سختی های زندگی و حوادث میزنند.
آنانی که سوال میپرسند، حتی اگر پاسخ شان سکوت باشد.
آنان که مینویسند، حتی اگر نوشتههایشان نادیده گرفته شود.
به خبرنگارانی فکر میکنم که گاهی حتی نامشان را نمیدانیم،
اما تاثیر قلمهایشان تا همیشه در تاریخ این سرزمین باقی خواهد ماند.
آنان که راوی اقتدار ایران در ۱۲ روز بودند و سکوت گمنامی هایشان جاویدان شد.
در این روز، از صمیم قلبم میخواهم بگویم:
خسته نباشید.
دست مریزاد.
و روزتان مبارک.
✏ #امیر ملکی یکتا – حادثه ایلام
