به گزارش خبرنگار حادثه ایلام؛ عصر جمعه ۱۵ خرداد، مأموران پلیس راه ایلام ـ مهران هنگام اجرای طرحهای کنترلی به نحوه رانندگی یک دستگاه پراید مشکوک شدند و خودرو را متوقف کردند. بررسیها نشان داد راننده نوجوانی فاقد گواهینامه است؛ تخلفی که میتوانست با یک حادثه ساده، پیامدهایی بسیار سنگینتر از توقیف یک خودرو داشته باشد.
رانندگی بدون گواهینامه طبق اعلام پلیس، جرم محسوب میشود و وسیله نقلیه نیز مطابق مقررات توقیف و راننده برای رسیدگی قانونی به مرجع قضایی معرفی میشود.
اقدام پلیس در شناسایی و توقف این خودرو قابل توجه است؛ اما سؤال اصلی اینجاست:
چرا باید یک نوجوان فاقد گواهینامه ابتدا پشت فرمان خودرو بنشیند، وارد محور ایلام ـ مهران شود و سپس پلیس او را متوقف کند؟
رانندگی مهارتی نیست که صرفاً با نشستن پشت فرمان و حرکت دادن خودرو به دست بیاید. راننده باید آموزش دیده باشد، قوانین را بداند، توانایی کنترل خودرو در شرایط مختلف را داشته باشد و مهمتر از همه، صلاحیت قانونی رانندگی را کسب کرده باشد.
وقتی فردی بدون گواهینامه وارد جاده میشود، در واقع نهتنها جان خود، بلکه جان سرنشینان، عابران و سایر کاربران جاده را نیز در معرض خطر قرار میدهد.
در این میان، نقش خانوادهها بسیار پررنگ است.
خودرویی که کلید آن در اختیار یک نوجوان قرار میگیرد، میتواند در چند دقیقه از وسیلهای برای رفتوآمد به عاملی برای وقوع یک حادثه جبرانناپذیر تبدیل شود.
والدین نمیتوانند مسئولیت خود را تنها به این دلیل که «فرزندمان رانندگی بلد است» نادیده بگیرند. بلد بودن رانندگی با داشتن صلاحیت قانونی و تجربه کافی برای حضور در جاده دو موضوع کاملاً متفاوت است.
ممکن است یک نوجوان در کوچه یا محوطهای خلوت چند بار رانندگی کرده باشد و تصور کند کنترل خودرو را بلد است؛ اما جاده داستان دیگری دارد. سرعت خودروهای مقابل، سبقت، تغییر مسیر، شرایط جوی، حضور خودروهای سنگین و واکنشهای ناگهانی سایر رانندگان، موقعیتهایی هستند که تجربه و آموزش در مواجهه با آنها اهمیت حیاتی دارد.
محور ایلام ـ مهران نیز مسیری عادی و کمتردد نیست. این محور در بخشهایی با تردد قابل توجه خودروها مواجه است و کوچکترین خطای رانندگی میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.
از همین رو، برخورد پلیس باید در کنار فرهنگسازی و مسئولیتپذیری خانوادهها دنبال شود.
نمیتوان انتظار داشت مأمور پلیس در تمام ساعات شبانهروز کنار هر خودرویی باشد تا تشخیص دهد راننده آن گواهینامه دارد یا خیر. بخش مهمی از پیشگیری، پیش از روشن شدن خودرو و خارج شدن آن از پارکینگ آغاز میشود.
کلید خودرو، در بسیاری از مواقع کلید یک مسئولیت است.
والدی که خودرو را در اختیار فرد فاقد گواهینامه قرار میدهد، باید بداند که این تصمیم ممکن است تنها یک تخلف ساده باقی نماند. اگر حادثهای رخ دهد، خسارت آن میتواند جبرانناپذیر باشد و زندگی چند خانواده را تحت تأثیر قرار دهد.
از سوی دیگر، نوجوانان نیز باید بدانند که نشستن پشت فرمان خودرو بدون مجوز قانونی، نشانه مهارت یا بزرگشدن نیست. جاده محل آزمون توانایی رانندگی نیست و هیچکس حق ندارد جان دیگران را وسیله تجربهاندوزی خود قرار دهد.
در این میان، اجرای طرحهای کنترلی پلیس راه اهمیت زیادی دارد. شناسایی رانندگان فاقد گواهینامه، برخورد با تخلفات حادثهساز و توقیف خودروهای متخلف میتواند نقش بازدارنده داشته باشد؛ اما اثرگذاری واقعی زمانی اتفاق میافتد که این نظارت با آموزش و همراهی خانوادهها تکمیل شود.
حادثههای رانندگی معمولاً فرصت جبران زیادی نمیدهند. یک لحظه غفلت، یک ترمز دیرهنگام یا یک تغییر مسیر اشتباه میتواند نتیجهای داشته باشد که دیگر امکان بازگشت از آن وجود ندارد.
خوشبختانه در این مورد، تخلف پیش از وقوع حادثه شناسایی شد و ماجرا با توقیف خودرو پایان یافت. اما نباید منتظر ماند تا مورد بعدی با پایان خوش همراه نباشد.
پلیس توانست این نوجوان را پیش از حادثه متوقف کند؛ حالا نوبت خانوادههاست که پیش از روشن شدن خودرو، خطر را متوقف کنند.
مسئله فقط یک پراید و یک نوجوان نیست؛ موضوع، فرهنگ رانندگی و مسئولیتی است که از خانه آغاز میشود و در جاده ادامه پیدا میکند.
پرسش اکنون روشن است؛ چند نوجوان فاقد گواهینامه دیگر ممکن است بدون اطلاع یا با اطلاع خانواده پشت فرمان خودرو بنشینند و وارد جاده شوند؟
پیشگیری از تصادف فقط با توقیف خودرو پس از مشاهده تخلف اتفاق نمیافتد؛ پیشگیری واقعی زمانی است که اصلاً اجازه ندهیم راننده فاقد صلاحیت پشت فرمان بنشیند.
انتهای پیام/محمد سعادتی
