به گزارش حادثه ایلام;امروز جادههای ایلام بار دیگر شاهد حوادث تلخ رانندگی بودند؛ حوادثی که در سه نقطه مختلف استان، چهار نفر را به کام مرگ برد و ۱۴ نفر دیگر را راهی مراکز درمانی کرد.
در محدوده روستای باغله سرابله، برخورد زنجیرهای سه خودروی ساینا، کوئیک و پژوپارس، ۲ کشته و ۶ مصدوم بر جای گذاشت. در تونل اربعین ایوان نیز برخورد زنجیرهای سه خودرو، یک کشته و ۵ مصدوم داشت. در محور دهلران–مهران هم برخورد یک دستگاه پراید و سمند، به کشته شدن یک نفر و مصدومیت سه نفر دیگر انجامید.
این آمار فقط مربوط به سه حادثهای است که امروز گزارش آنها منتشر شده است؛ اما پشت هر عدد، یک خانواده قرار دارد؛ خانوادهای که ممکن است از این پس جای خالی یک پدر، مادر، فرزند یا همسر را در خانه احساس کند.
نکته قابل تأمل در حوادث امروز، تکرار تصادفات زنجیرهای است. دو حادثه از سه حادثه گزارششده به صورت زنجیرهای رخ دادهاند. هرچند تا زمان اعلام نظر کارشناسی پلیس نمیتوان علت قطعی این حوادث را مشخص کرد، اما عواملی مانند سرعت غیرمجاز، رعایت نکردن فاصله طولی، سبقتهای پرخطر، خستگی و بیاحتیاطی رانندگان در کنار وضعیت جاده و شرایط ترافیکی، باید بهصورت جدی بررسی شوند.
اما آیا میتوان همه این حوادث را تنها به «خطای انسانی» نسبت داد؟
قطعاً خیر.
ایمنی جاده یک زنجیره بههمپیوسته است؛ راننده، خودرو، جاده و امدادرسانی چهار حلقه این زنجیره هستند. ضعف در هر یک از این حلقهها میتواند یک اشتباه کوچک را به حادثهای جبرانناپذیر تبدیل کند.
استان ایلام به دلیل موقعیت جغرافیایی، مسیرهای کوهستانی، محورهای پرتردد بینشهری و افزایش حجم تردد در مقاطع مختلف سال، نیازمند نگاه ویژهتری به موضوع ایمنی راههاست. شناسایی و اصلاح نقاط حادثهخیز، کنترل سرعت، نظارت مؤثر بر تردد خودروها، بهبود روشنایی و ایمنی تونلها و تقویت حضور گشتهای پلیس راه، موضوعاتی نیستند که بتوان آنها را به فردا موکول کرد.
از سوی دیگر، فرهنگ رانندگی نیز سهم مهمی در کاهش این حوادث دارد. رعایت فاصله طولی، پرهیز از سبقتهای خطرناک، کنترل سرعت و توجه کامل به مسیر، اقداماتی ساده اما حیاتی هستند که میتوانند مانع تبدیل یک لحظه غفلت به یک عمر حسرت شوند.
حوادث امروز باید برای مسئولان، رانندگان و حتی رسانهها یک پیام روشن داشته باشد:
جادههای ایلام بیش از همیشه به توجه نیاز دارند.
چهار کشته در سه حادثه، صرفاً یک آمار روزانه نیست؛ هشداری است که اگر جدی گرفته نشود، ممکن است فردا با آماری سنگینتر روبهرو شویم.
اکنون زمان آن است که به جای عادی شدن خبر «تصادف مرگبار»، درباره چرایی تکرار آن سؤال کنیم و برای کاهش تلفات، پاسخ و اقدام عملی بخواهیم.
هر کشته در جاده، یک عدد نیست؛ یک زندگی است که دیگر برنمیگردد.
انتهای پیام/سعد حمیدی کیا
