به گزارش حادثه ایلام;حوادث جادهای هر ساله جان هزاران نفر را میگیرند و شمار زیادی از افراد را با آسیبهای جسمی و روحی مواجه میکنند. در حالی که تمرکز اصلی عملیات امداد و نجات معمولاً بر نجات جان مصدومان و ارائه خدمات درمانی فوری است، پیامدهای روانی ناشی از این حوادث کمتر مورد توجه قرار میگیرد.
مهسا کاکایی در مقالهای با عنوان «حمایتهای روانی در عملیات امداد و نجات حوادث جادهای؛ رویکردها و چالشها» به این موضوع پرداخته و تأکید میکند که حوادث جادهای علاوه بر صدمات جسمی، میتوانند منشأ ترومای روانی عمیق برای مصدومان، بازماندگان و حتی نیروهای امدادی باشند.
بر اساس این پژوهش، مداخلات روانشناختی در ساعات اولیه پس از حادثه نقش مهمی در کاهش احتمال بروز اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و سایر مشکلات روانی ایفا میکند. ایجاد احساس امنیت، گوش دادن فعال به مصدومان و کمک به کنترل هیجانات و کاهش اضطراب از مهمترین اصول کمکهای اولیه روانشناختی در صحنه حادثه به شمار میرود.
در بخش دیگری از این مقاله، به اهمیت نحوه برخورد با بازماندگان و خانوادههای قربانیان اشاره شده است. نویسنده معتقد است اطلاعرسانی درباره فوت عزیزان باید با صداقت، صراحت و همدلی انجام شود و از بهکارگیری جملات کلیشهای که ممکن است موجب تشدید آلام روحی افراد شود، پرهیز گردد.
این پژوهش همچنین به سلامت روان امدادگران پرداخته و هشدار میدهد که مواجهه مکرر با صحنههای دلخراش میتواند موجب بروز فرسودگی روانی و ترومای ثانویه در نیروهای عملیاتی شود. برگزاری جلسات تخلیه روانی پس از عملیاتهای سنگین و آموزش مهارتهای تابآوری از جمله راهکارهای پیشنهادی برای کاهش این آسیبها عنوان شده است.
نویسنده در پایان تأکید میکند که حمایتهای روانی باید به عنوان بخشی جداییناپذیر از پروتکلهای امداد و نجات جادهای مورد توجه قرار گیرد. اجباری شدن آموزش کمکهای اولیه روانشناختی برای نیروهای امدادی، استقرار روانشناسان در مراکز مدیریت حوادث و پیگیری وضعیت خانوادههای آسیبدیده پس از وقوع حوادث از مهمترین پیشنهادهای ارائهشده در این مقاله است.
انتهای پیام/س
