سعد حمیدی کیا؛امروز تنها در فاصله چند ساعت دو خانواده در ایلام داغدار شدند که ابتدا پیکر جوانی از سد چم گردلان ازآب بیرون کشیده شد و هنوز خستگی از تن غواصان خارج نشده بود که مأموریت دیگری آغاز شد،نوجوانی ۱۷ ساله در درهویژدرون مهران جان خود را از دست داد و تیم غواصی بار دیگر راهی آب شد.
این حوادث دیگر اتفاقاتی پراکنده و غیرقابل پیشبینی نیستند زنگ خطری هستند که مدتهاست به صدا درآمده اما کمتر شنیده شده است.
بسیاری از سدها، رودخانهها و مناطق گردشگری آبی استان در روزهای گرم سال پذیرای هزاران نفر هستند اما آیا به همان اندازه برای حفظ جان مردم برنامهریزی شده است؟
آیا تابلوهای هشدار، تجهیزات نجات، نیروهای امدادی مستقر و آموزشهای عمومی متناسب با این حجم از خطر وجود دارد؟
نمیتوان هر بار پس از وقوع یک حادثه، تنها به انتشار خبر و ابراز تأسف بسنده کرد.
پیشگیری، وظیفهای است که باید پیش از وقوع حادثه انجام شود نه پس از آن!
در کنار مسئولیت دستگاههای متولی شهروندان نیز باید خطر شنا در مناطق غیرمجاز، سدها و رودخانههای فاقد ایمنی را جدی بگیرند.
گاهی تنها یک لحظه غفلت یا اعتماد به ظاهر آرام آب، برای رقم خوردن یک فاجعه کافی است.
امروز باید از خود بپرسیم: چند خانواده دیگر باید عزادار شوند تا ایمنی منابع آبی استان به یک اولویت تبدیل شود؟
ایلام بیش از هر زمان دیگری به فرهنگسازی، آموزش، نصب تجهیزات هشداردهنده، استقرار نیروهای نجات در نقاط پرخطر و نظارت جدی بر مناطق حادثهخیز نیاز دارد.
اگر امروز برای پیشگیری اقدام نکنیم فردا باز هم تیترهای تلخی خواهیم نوشت تیترهایی که هیچکس دوست ندارد تکرار شوند.
حادثه ایلام امیدوار است این حوادث تلخ، آخرین هشدارها باشند،هشدارهایی که این بار پیش از آنکه جان دیگری گرفته شود شنیده شوند.
انتهای پیام/س
